Pierwsze, znane nam, wzmianki w dokumentach źródłowych pojawiły się w roku 1906, szkoła w Ogrodniczkach tzw. ”gramota” wymieniona jest w Okręgu Wileńskim obok szkoły w Ciasnym, Zielonej. Do szkoły w Ogrodniczkach chodziło wtedy 17 chłopców i 14 dziewczynek z Ogrodniczek, 6 chłopców i 2 dziewczynki z Nowodworców oraz 12 chłopców i 9 dziewczynek z Karakul. Do szkoły w Ciasnym chodziło 13 chłopców i 9 dziewczynek. Udokumentowaną działalność szkoły mamy od roku 1925, kiedy to organizacją nauczania zajął się przysłany tu przez władze oświatowe kierownik Paweł Leszczyński.

Z księgi ocen na rok szkolny 1925/26 wynika, że szkoła istniała też w latach 1921-25 W roku szkolnym 1925/26 w czterech oddziałach uczyło się 132 dzieci, najwięcej, bo 52 w I klasie., w roku szkolnym 1926/27- 107 uczniów, 1927/28 – 110 uczniów, 1928/29 – 102; 1929/30 – 105, w następnych latach cały czas liczba uczniów była powyżej 100, a w roku 1938/39 w 6 oddziałach było aż 187 uczniów. W tym czasie oprócz Pawła Leszczyńskiego i jego żony pracowały panie Jadwiga i Grzmisława Skrzędziejewskie, pani M. Pawłowska, Leokadia Grzechnikowa, Stefania Czyżówna.

W roku 1939 wybuchła II wojna światowa, pan Leszczyński został powołany do wojska, nauczycielki wyjechały, szkoła nie funkcjonowała. Na przełomie lat 1939/40 i 1940/41 utworzona została szkoła z białoruskim językiem nauczania, ale nie mamy żadnych dokumentów z tego okresu. Mieszkańcy potwierdzają, że w czasie wojny państwo Leszczyńscy prowadzili tajne nauczanie, głównie w Nowodworcach i Karakulach. Księgi ocen mamy dopiero od roku 1944/45. Wtedy kierowniczką szkoły została pani Helena Domysławska, nauczycielkami pani Walentyna Prystrom, pani Paulina Multańska. Od roku 1947 pojawia się nazwisko pani Teresy Busłowicz, później Marty Rynkiewicz, Heleny Zaborskiej. W roku szkolnym 1950/51 pani Domysławska odeszła, jej miejsce zajął na kilka miesięcy pan Bolesław Klim, później pani Marta Rynkiewicz. W 1952 roku kierownictwo szkoły na wiele lat objął pan Jan Siwak, który zamieszkał w Ogrodniczkach wraz z żoną Władysławą(też nauczycielką) i synem Jerzym.

Przez cały ten okres różne bywały poziomy organizacyjne szkoły, przed wojną dwuklasowa, później stopień organizacyjny był podnoszony do pełnej ośmioklasowej w roku 1970. Niestety reforma edukacji przeprowadzona w roku 1973 spowodowała, po raz pierwszy w historii szkoły, pozbawienie jej samodzielności. Utworzony został Punkt Filialny w Ogrodniczkach, w którym dzieci mogły uczyć się tylko do klasy trzeciej włącznie. Funkcje kierowników Punktu Filialnego pełniły kolejno: pani Teofila Chmielewska, pani Janina Karpowicz, pani Grażyna Jakubik. Pracowały tu panie: Janina Karpowicz, Grażyna Romanowicz, Renata Kryńska, Janina Wierzbicka,  Krystyna Zamęcka , Janina Wieliczko. W okresie kadencji pani Grażyny Jakubik, dzięki jej staraniom, szkoła odzyskała status jednostki samodzielnej w roku 1988. Pani Jakubik kierowała szkołą do roku 1994, od tego roku do 31 sierpnia 2014  rolę dyrektora pełniła Bożenna Chmielewska.

Kolejna ważna data w historii naszej szkoły: 29 czerwca 2012 roku Rada Miejska w Supraślu podjęła uchwałę o sukcesywnym podwyższaniu stopnia organizacyjnego – w roku szkolnym 2012/13 o klasę IV, w roku 2013/14 o klasy IV i V; w roku 2014/15 o klasy IV, V, VI.

Po prawie 40 latach mamy znowu pełną szkołę podstawową!

Ukoronowaniem starań było wybranie godnego patrona. Po wielu dyskusjach, głosowaniu dzieci, rodziców i nauczycieli, zdecydowaliśmy, a Rada Miejska w Supraślu nas  poparła, że zarówno Przedszkole Samorządowe jak i Szkoła Podstawowa w Ogrodniczkach przyjmują imię Ochotniczych Straży Pożarnych.