Nazywam się Patrycja i od 8 lat moje życie kręci się wokół bólu, który nie pozwala normalnie funkcjonować. Endometrioza odebrała mi energię, swobodę, plany i radość z codzienności. Choć staram się uśmiechać i żyć „normalnie”, prawda jest taka, że każdy mój dzień to nieustanna walka o przetrwanie.

Moja historia

Osiem lat temu przeszłam operację na NFZ – usunięto wtedy jedynie torbiel na jajniku. Niestety nie zatrzymało to choroby. Z czasem ból narastał, a endometrioza zaczęła atakować kolejne narządy. Moje życie stopniowo zamieniało się w pasmo cierpienia, wizyt lekarskich i bezradności. Niedawno trafiłam pod opiekę wybitnej specjalistki, dr Barbary Wita-Popów. Po dokładnej analizie rezonansu usłyszałam trudną diagnozę: zaawansowana endometrioza głęboko naciekająca (DE). Choroba jest tak rozległa, że w moim przypadku NFZ nie oferuje metod, które pozwoliłyby na jej bezpieczne i skuteczne usunięcie. Na konsultacji w szpitalu Medicover w Warszawie u dr. Siekierskiego potwierdzono stopień zaawansowania choroby oraz konieczność przeprowadzenia bardzo skomplikowanej operacji. To jedyna realna szansa, bym mogła odzyskać zdrowie i normalne życie.

Walka z czasem

Obecnie przyjmuję lek Ryeqo, który ma spowolnić postęp choroby i pozwolić mi dotrwać do operacji. Niestety bardzo źle go toleruję, co dodatkowo obciąża mój organizm i codzienność. Mimo to nie mam wyboru – lek jest konieczny, by nacieki nie niszczyły jelit jeszcze bardziej i by zmniejszyć ryzyko wyłonienia stomii podczas zabiegu.

Z dokumentacji medycznej wynika, że endometrioza zajęła już wiele obszarów: więzadła krzyżowo-maciczne, przestrzeń boczną, zachyłek odbytniczo-pochwowy, a także jelita – gdzie guzy naciekają na odbytnicę i esicę.

Na czym polega operacja?

Czeka mnie bardzo trudny, wielogodzinny zabieg przeprowadzany przez zespół multidyscyplinarny: ginekologa, chirurga jelitowego i urologa. Planowana jest laparoskopia 3D, obejmująca: usunięcie wszystkich ognisk endometriozy, shaving jelita lub jego resekcję, wyłuszczenie torbieli jajnika. Istnieje realne ryzyko wyłonienia stomii – to jedna z moich największych obaw, ale jestem gotowa podjąć to ryzyko, byle tylko mieć szansę na życie bez nieustannego bólu.

Cel zbiórki

Koszt operacji oraz późniejszej rekonwalescencji jest ogromny. Dzięki wsparciu najbliższych udało się zebrać już 20 000 zł. To dla mnie dowód, że nie jestem sama w tej walce. Niestety do pełnego pokrycia kosztów brakuje jeszcze 35 000 zł.

Ta zbiórka nie jest prośbą o komfort czy zachcianki. To prośba o szansę na normalne życie – bez bólu, bez lęku, bez ciągłego cierpienia. O możliwość pracy, spotkań z bliskimi, snucia planów na przyszłość. O odzyskanie siebie.

Każda wpłata – nawet najmniejsza – przybliża mnie do dnia, w którym obudzę się bez strachu i bólu.

Z całego serca dziękuję za każdą pomoc, udostępnienie zbiórki i dobre słowo. Wasze wsparcie daje mi siłę i nadzieję, że uda mi się pokonać tę chorobę.