Nazywam się Józio, mam 6 lat i jestem wesołym, ciekawym świata chłopcem. Choruję na autyzm, przez co codzienne życie i nauka nowych rzeczy bywają dla mnie dużym wyzwaniem.

Mam spore trudności z komunikacją, koncentracją i nawiązywaniem kontaktów z innymi dziećmi. Mówię tylko wtedy, kiedy naprawdę mam ochotę – czasem trudno mi odpowiedzieć na pytanie czy powiedzieć, co czuję. Mama bardzo się stara, żebym mógł rozwijać się jak najlepiej – razem chodzimy na terapie logopedyczne, TUS-y (Trening Umiejętności Społecznych), a od roku jestem też pod opieką neurologa.

Co trzy miesiące jeździmy aż 60 kilometrów do Zgierza, gdzie przez 10 dni mam mikropolaryzację mózgu – to zabiegi, które pomagają mi w koncentracji i komunikacji. To dużo podróży, ale mama mówi, że robi to dla mojego dobra.

Chodzę do prywatnego przedszkola, do którego też mamy spory kawałek – 20 km w jedną stronę. Lubię tam chodzić, bo uczę się coraz więcej i poznaję nowe rzeczy.

Mam też swoje małe pasje – uwielbiam pociągi! Mogę godzinami oglądać, jak jeżdżą, słuchać ich dźwięków i bawić się kolejkami.

Każdy dzień to dla mnie nauka i małe kroki naprzód. Dzięki terapiom i wsparciu bliskich wierzę, że z czasem będzie coraz łatwiej.

Z całego serca dziękujemy za każdą okazaną pomoc i dobre słowo, które przybliżają nas do tego, by Józio mógł pewniej i radośniej iść przez świat.
Józio z mamą