Nazywam się Paweł Piecha, mam 39 lat i razem z moją żoną wychowujemy piątkę wspaniałych dzieci – naszych małych bohaterów, którzy każdego dnia uczą nas siły i nadziei.

Od pięciu lat żyjemy w cieniu diagnozy choroby Parkinsona – choroby, która zmieniła nasze życie na zawsze. Choruję ja, ale ta choroba dotyka całą naszą rodzinę. Każdy dzień to walka – z bólem, ograniczeniami, bezsilnością, ale też z systemem, który nie zawsze daje potrzebne wsparcie.

Jestem 15 miesięcy po operacji mózgu, podczas której wszczepiono mi stymulator DBS. Zabieg przyniósł ogromną poprawę – jeszcze rok temu poruszałem się o balkoniku, dziś mogę chodzić samodzielnie. Niestety choroba jest postępująca i nieuleczalna, dlatego tak ważna jest stała rehabilitacja, fizjoterapia i leczenie wspomagające, które pomagają mi utrzymać sprawność i niezależność jak najdłużej.

Każdy dzień bez rehabilitacji to krok wstecz – a ja chcę jeszcze żyć, być, widzieć jak dorastają moje dzieci i móc im powiedzieć, że naprawdę będzie dobrze.

Ta walka to nie tylko moja historia – to historia całej naszej rodziny, która mimo trudności każdego dnia znajduje w sobie siłę, by się nie poddać.