Cześć, jestem Krystian.

W listopadzie kończę 18 lat.

Mam autyzm atypowy i lekooporną padaczkę. Od lat funkcjonuję z tym, co przynosi codzienność – z terapiami, lekami, konsultacjami i rehabilitacją.

To część mojego życia.

Dzięki systematycznej pracy idę do przodu – czasem małymi krokami, ale konsekwentnie.

Dziś po prostu otwieramy się na wsparcie, które może dać przestrzeń na dalszy rozwój – bez dramatów, bez wielkich słów.

To, co zbieramy, przeznaczamy na:
– leki i wizyty u specjalistów,
– rehabilitację i terapie,
– zajęcia dodatkowe, które wspierają moje funkcjonowanie na co dzień.

To tyle. Życie toczy się dalej – i chcę w nim jak najwięcej uczestniczyć na własnych zasadach.

– Krystian