Nowy początek

Ach, moje marzenie o grze na pianinie to jest coś,co noszę w sobie od dawna,takie ciche,ale bardzo silne pragnienie.

To nie chodzi tylko o to,żeby tylko umieć grać nuty. Ja marzę o tym,żeby czuć muzykę.

Wyobrażam sobie siebie,jak siedzę przy pianinie – może to jest stary,czarny,lśniący fortepian albo nowoczesne pianino cyfrowe,to nieważne.Ważne są te klawisze – czarne i białe,niczym jakiś tajemny szyfr.

​Chciałabym po prostu usiąść i zapomnieć o świecie.Żeby to była taka moja chwila,mój azyl.

Marzę o tym stanie skupienia,kiedy słyszę w głowie idealną melodię,a moje ręce, zupełnie niezależnie,wykonują to,co im każe serce.

To wydaje mi się magią.

​Najpiękniejsze w tym marzeniu jest to,że nie muszę być wirtuozem.Chciałabym po prostu umieć zagrać moją ulubioną piosenkę tak, żeby mnie samą wzruszyła.Żeby każdy akord,każda fraza brzmiała dokładnie tak, jak powinna.

To jest marzenie o spokoju,o dyscyplinie,ale przede wszystkim o pięknie.O tym,że mogę stworzyć coś,co rezonuje nie tylko we mnie,ale i w powietrzu dookoła.To by było spełnienie.

Niestety lekcję gry na pianinie są kosztowne co niestety przewyższa mój dosyć skromny budżet ( o zakupie własnego instrumentu nawet nie marzę,bo to niewykonalne),ale proszę osoby o dobrym sercu o pomoc w spełnieniu marzenia o grze na pianinie.

Dziękuję.

v