tykająca bomba w głowie kamila !!!

Moje życie zmieniło się w koszmar. Dnia 7 maja 2025 roku był to dzień matury z języka angielskiego. Wstałem rano i upadłem, nie mogłem sie ruszyć, ciało odmówiło mi posłuszeństwa. Nie mogłem mówić, czułem się strasznie.Po dłuższej chwili nastąpiła chwilowa poprawa. Mimo, że miałem trudnosci, udało mi się pojechać  i napisać egzamin.  Z każdą godziną było coraz gorzej. Mama zawiozła mnie na SOR a wtedy było już ze mną źle. Pojawiły się zaburzenia równowagi, podwójne widzenie, problemy z przełykaniem, mimika twarzy się zmieniła, bez powodu się śmiałem. W ciągu paru minut zawalił mi się świat. Diagnoza naczyniak jamisty pnia mózgu do tego malformacja żylna. Pień mózgu całkowicie zalany. A jak wiadomo tam są wszystkie funkcjie życiowe, moje życie wisiało na włosku. Szok, załamanie ja chcę żyć, chcę zdać maturę, pójść na studia a ja nie jestem w stanie ani normalnie mówić, jedzenie i picie sprawia mi problem. Do tego nie mogę spać. Co dalej, jak będzie wyglądać moje życie. Po  paru dniach wypisali mnie ze szpitala, musisz z tym żyć, naczyniak jest nieoperacyjny, bo umiejscowiony centralnie. Może zakrwawić ale nie musi. Każdy dzień był walką o normalne funkcjonowanie. Ćwiczenia mowy, nauka jedzenia. W takim stanie pojechałem na maturę ustną i rozszerzenia, nie wierzyłem, że zdam ale co miałem do stracenia, chciałem spróbować. Chciałem żyć normalnie. Udało się, zdałem maturę, dostałem się na studia. Jestem studentem UW na kierunku samorząd terytorialny i polityka regionu. Cieszę się, że jest dobrze. A tu nadszedł sierpień kolejny Rezonans Magnetyczny i szok, naczyniak nadal krwawi. Po raz drugi załamał mi się świat. Co z moim życiem, co z moimi planami?  Pień mózgu jest zalany. Kolejne krwawienie tak silne jak majowe może przynieść nieodwracalne zmiany. Nie chcę żyć na tykającej bombie. Budzić się każdego dnia z myślą czy będę żyć, co się wydarzy. Każdy ból głowy, każda nie przespana noc wiąże się ze strachem. Czy dziś mnie to spotka, czy mnie dopadnie to na zajęciach, kto mi wtedy pomoże? Czy mogę prowadzić samochód, czy komuś nie zrobię krzywdy jak dostanę krwotoku? Tak się żyć nie da w ciągłym strachu. Jedynym ratunkiem na normalne życie jest bardzo ryzykowna operacja. Wiem o tym jak ona może się skończyć ale też wiem, że jest dla mnie sznsą na normalne życie. Operacja jest bardzo kosztowna dlatego proszę o wsparcie. Po operacji czekają mnie nawet miesiące rechabilitacji. Ale nie mam wyjścia. Uwierzcie mi że jest to najgorsza i najtrudniejsza decyja w moim życiu. 

Proszę pomóżcie mi !!!