Igor Głowicki - asperdzieciak

Igor niemal od początku był dzieckiem, jakie nazywa się "high need baby". Od najmłodszych lat borykał się z trudnościami emocjonalnymi. Był dzieckiem bardzo inteligentnym i w domu grzecznym, uczynnym i ułożonym. W przedszkolu zaś, wykazywał duże trudności wychowawcze. Chodził na wszystkie możliwe zajęcia, które miały wspomóc jego rozwój emocjonalny oraz nauczyć zasad społecznych. Niestety, musieliśmy zmienić przedszkole, ponieważ w pierwszym Igor jak i my byliśmy bardzo źle traktowani przez kadrę, która początkowo wykazywała zainteresowanie i chęć pomocy, finalnie rozpuszczała nieprawdziwe, krzywdzące informacje o naszej rodzinie. W nowym przedszkolu Igor dostał dużo uwagi i wsparcia, nauczycielka doradzała jakie formy zajęć będą pomocne w radzeniu sobie z trudnościami i wzmożona agresją. Przy wdrażaniu możliwych opcji, Igor ukończył zerówkę z wyróżnieniem i z nadzieją na dobry początek w pierwszej klasie. Wiedząc jak trudno było mu w poprzednich latach, postanowiliśmy zapisać syna do szkoły gminnej, by mógł uczyć się w mniejszej grupie, z mniejszą ilością bodźców oraz w przyjaznej, leśnej, uspokajającej atmosferze. Niestety, pierwsza klasa okazała się koszmarem i ogromną traumą dla naszej rodziny. Igor nie radził sobie ze zmianą, wykazywał zachowania agresywne, wręcz destrukcyjne. W większości nie brał udziału w zajęciach edukacyjnych. Niemal codziennie rodzic był wzywany na przysłowiowy dywanik. Sytuacja była krytyczna, gdy Igor próbował wyskoczyć z 2 piętra w szkole a placówka nie była w stanie poradzić sobie ze wszystkim co dziecko robiło w atakach szału i agresji. Wycieńczeni, my rodzice i Igor, zdecydowaliśmy się na diagnozę w kierunku spektrum, która okazała się trafna. Była to wielka ulga, bo w końcu można było pracować z dzieckiem w odpowiedni sposób ze wsparciem ze strony szkoły poprzez różne zajęcia oraz nauczyciela wspomagającego. Ale również długa, trudna droga do akceptacji diagnozy oraz nauczenia się rozumienia świata spektrum. Kolejne lata szkolne były znośne, do momentu, kiedy ciągłe zmiany w szkole (sale, nauczyciele, brak zajęć wspomagających, brak nauczyciela współorganizującego, zbyt duża liczba dzieci z orzeczeniem w klasie) zaczęły wymykać się spod kontroli, razem z Igorem. Jego stan uległ znacznemu pogorszeniu, zaczą uciekać ze szkoły poza jej teren, zaczął reagować agresją wobec innych, niszczyć mienie, a niestety placówka nie była w stanie dostosować planu dnia do dziecka. Postanowiliśmy dla komfortu psychicznego Igora wystąpić o indywidualne nauczanie, które również syn źle znosił. Zmieniliśmy szkołę w 4 klasie, bardzo dużo się działo i Igora emocje wybuchały bardzo silnie. Zdecydowaliśmy się na farmakoterapię, która nie przynosiła początkowo odpowiednich skutków. Igor nadal wykazywał zachowania dysfunkcyjne (agresja fizyczna i słowna wobec nauuczycieli i ucznów, ucieczki ze szkoły na ulicę pod nadjeżdżające auta, próby wyskakiwania z okna w szkole lub balkonu w domu). Szkoła postanowiła wyłączyć Igora z systemu, kierując go na nauczanie indywidualne, oraz diagnozę w kierunku ADHD. Zostało potwierdzone, że Igor oprócz spektrum ma ADHD oraz zaburzenia opozycyjno - buntownicze. Po zwiększeniu dawek leków, zachowanie syna uległo znacznej poprawie, natomiast skutki uboczne były dla dziecka nie do zniesienia. Nastąpił proces odstawiania części leków, na który Igor zareagował źle, powróciła agresja, meltdowny, wycofanie społeczne, apatia. Lekarz stwierdził u Igora w sierpniu 2025 zaburzenia depresyjne. Doszły kolejne leki. Niestety szkoła nie zgodziła się na powrót Igora do systemu na tym etapie, więc syn pozostaje na indywidualnym nauczaniu. Wszystkie możliwości jakie mamy, wykorzystujemy, żeby pomóc dziecku radzić sobie z emocjami, obyciem społecznym oraz ostracyzmem, który dotykał go wielokrotnie w poprzednich latach. Igor na ten moment korzysta z kilku rodzajów terapii prywatnie, oraz przyjmuje 3 różne rodzaje leków psychotropowych i suplementy wspierające funkcjonowanie jego układu nerwowego. Intelektualnie jest w normie, ale emocjonalnie nadal pozostaje na etapie kilkulatka. 

Igor to cudowny, mądry chłopak, który potrzebuje zrozumienia i wsparcia ze strony społeczeństwa. Wycierpiał już dużo złego od najmłodszych lat, dlatego poświęcamy wiele uwagi jego zdrowiu i samopoczuciu finansując wszystkie możliwe formy pomocy. Wierzymy, że w najbliższych latach los będzie dla Igora łaskawszy i będzie mógł bez obaw finkcjonować jako już nieodłączna część społeczeństwa. 

Prosimy o wsparcie finansowe, co znacznie ułatwi dziecku kontynuowanie i włączanie nowych terapii oraz farmakoterapii. I jednocześnie bardzo dziękujemy za okazaną pomoc :)

Rodzice - Magdalena i Łukasz Głowiccy