Pomoc w leczeniu

Pierwsze problemy pojawiły się u Helenki tuż po porodzie. Córeczka nie mogła spać, była bardzo wrażliwa sensorycznie i zmagała się z obniżonym napięciem mięśniowym. Neurolog zalecił masaż nóżek, a potem sytuacja uległa poprawie. Niestety, okazało się, że to była cisza przed burzą.

Do 2. roku życia Helenka rozwijała się jak inne dzieci, zaczynała mówić, ale niedługo później wystąpił u niej regres. Bardzo się przestraszyłam, jednak lekarze powiedzieli, że dopiero, gdy córka skończy 3 latka, będzie można rozpocząć proces diagnostyczny.

Aby zrozumieć, co dolega Helence, konieczne były konsultacje z psychologiem, logopedą, psychiatrą, neurologiem, a także wizytacja w przedszkolu. Potem pojawiła się diagnoza – autyzm.

Na co dzień Helenka ma duże problemy z mową, nie komunikuje się ze mną werbalnie, tylko za pomocą gestów. To często prowadzi do nieporozumień, a w konsekwencji nawet do ataków agresji i autoagresji, które czasami trwają nawet godzinę. Po tym czasie córeczka się uspokaja.

Ostatnio pojawiły się też nowe problemy. Helenka zasłania twarz, kiedy wchodzi do jakiegoś pomieszczenia, boi się spać w swoim pokoju i nie jest w stanie przekroczyć jego progu. Coraz bardziej się o nią martwię i dlatego chciałabym wykonać pogłębione badania genetyczne WES, które przyniosłyby odpowiedź na to, co jest przyczyną problemów córki i pozwoliłyby podjąć właściwe leczenie.

Niestety, koszt badania jest ogromny, w dodatku Helenka potrzebuje rehabilitacji i prywatnych zajęć z logopedą. Bardzo chciałabym jej pomóc, ale nie mam wystarczających środków, dlatego postanowiłam zwrócić się z prośbą o wsparcie. Jeżeli tylko możesz, proszę, wpłać choćby drobną kwotę i udostępnij tę zbiórkę. To naprawdę ma znaczenie...

Mama Helenki