Fabian-dziecko autystyczne

Witam, jestem Dominika i jestem mamą 4 letniego Fabiana. Zacznę od początku, chciałabym prosić Państwa o przekazanie 1.5% od podatku, dla naszego syna . Fabian ma całościowe zaburzenia rozwoju. Stwierdzony autyzm dziecięcy. Mamy orzeczenie o niepełnosprawności. Do tego dochodzą problemy z anemią leczoną od dwóch lat w poradni hematologicznej w Łodzi. Tych wyjazdów do Łodzi, do szpitala i do poradni hematologicznej jest całkiem dużo. Fabian nie mówi, ma problemy z integracją sensoryczną . Jest wrażliwy na bodźce zewnętrzne takie jak dźwięk czy dotyk , ma napady agresji, często potrzebuje wyciszenia. Ma wybiórczość pokarmową. Nie sygnalizuje swoich potrzeb fizjologicznych. Najwięcej pieniędzy pochłaniają nasze dojazdy do specjalistów, koszty lekarstw, prywatne wizyty u lekarzy, ze wzgledu na długie kolejki na nfz. Dodatkowo Fabiś ma częste infekcje z powodu obniżonego poziomu żelaza i odporności. Nasze możliwości nie wystarczają w zupełności do rosnącej liczby potrzeb Fabiana. Musiałam zrezygnować z pracy, żeby połączyć opiekę, zajęcia i terapie syna z wizytami u lekarzy. Fabiś, jako dziecko z autyzmem, potrzebuje opieki różnych specjalistów. Do tego momentu udawało nam się realizować prywatną pomoc lekarzy, ale niestety na dłuższą metę nie jesteśmy w stanie cały czas mu ją zapewnić na tym poziomie, którego on potrzebuje. Im dłużej jesteśmy w terapii tym bardziej rosną koszta związane z chęcią pomocy naszemu dziecku . Chciałabym prosić Państwa o pomoc, dla naszego Fabianka, żebyśmy mogli dalej kontynuować jego leczenie i terapię, której tak bardzo potrzebuje. Chcemy również sprawdzić czy oprócz problemów z wchłanianiem żelaza, nie ma również innych problemów metabolicznych. Pragniemy zapewnić mu logopedę, psychologa, fizjoterapeute, zajęcia z integracji sensorycznej, a także specjalistyczny sprzęt do pracy z nim w domu. Fabiś jest bardzo pogodnym chłopcem, który chce poznawać świat, tylko trzeba mu w tym pomóc. Co do postępów, jakie udało nam się osiągnąć od początku naszej terapii to z pewnością fakt, że synek zaczyna wypowiadać pojedyncze słowa. Jest ich mało, są sporadyczne i bardzo spontaniczne, ale dla nas to krok w przód. Daje nam to nadzieję, że ta walka ma sens. Mamy jeszcze swoje ograniczenia nad którymi pracujemy. Nadal pozostaje brak świadomości zagrożeń w domu, jak i na zewnątrz. Takich rzeczy jest dużo. Wymieniłam jedno istotne  w codziennym funkcjonowaniu, bo ograniczenia Fabianka, wpływają na całą naszą rodzinę. Dlatego tak bardzo walczymy o rozwój syna, żebyśmy w przyszłości nie ograniczali starszego brata. Chcemy, żeby Fabianek dotrzymywał mu kroku, nawet na jego własnych zasadach, tylko żeby wychodził ze swojej strefy komfortu i próbował nowych doświadczeń. Jednocześnie chciałabym bardzo podziękować każdemu z Was, za dotychczas okazaną dla nas pomoc