Nazywam się Ernest Demecki. Mam autyzm. Potrafię powiedzieć kilka słów – mama, tata, ciocia, tak, nie, nie chcę. Jeszcze nie umiem mówić tak jak inne dzieci, ale bardzo się staram.

Jestem bardzo wrażliwy – kiedy się cieszę, potrafię rozpłakać się ze szczęścia, a gdy ktoś jest smutny, staram się go pocieszyć na mój sposób. Uwielbiam dinozaury – mogę oglądać je godzinami!

Czasami mam w sobie bardzo dużo emocji i trudno mi się uspokoić. Potrzebuję zajęć sensorycznych, wizyt u logopedy i psychologa, które pomagają mi lepiej rozumieć świat i uczyć się mówić. Pomagają mi też specjalne suplementy, dzięki którym jestem spokojniejszy, ale są one bardzo drogie.

Chciałbym móc częściej chodzić na zajęcia i mieć szansę lepiej się rozwijać. Każda pomoc to dla mnie krok do tego, żeby kiedyś móc powiedzieć więcej i być bardziej samodzielnym.