wyleczenie złośliwego zespołu cushinga

Zanim opowiem swą historię walki z chorobą, krótko się przedstawię. Nazywam się Damian Prędota, mam 25 lat, jestem studentem z niepełnosprawnością w stopniu umiarkowanym Politechniki Wrocławskiej na kierunku elektronika i telekomunikacja. Mój stan zdrowia pogorszył się na tyle, że otrzymuję rentę socjalną z tytułu okresowej całkowitej niezdolności do pracy. 

Jestem członkiem studenckiej organizacji Niezależne Zrzeszenie Studentów oraz członkiem Uczelnianej Komisji Rewizyjnej NZS na Politechnice Wrocławskiej. Jako sportowiec godnie reprezentowałem moją uczelnię na Integracyjnych Mistrzostwach Polski i zdobyłem wiele medali m.in. złoty medal w szermierce na wózkach, brązowy medal w podnoszeniu ciężarów oraz 5 medali w parapływaniu.

Jestem także społecznikiem i kocham pomagać, w 2023 roku Prezydent Wrocławia odznaczył mnie za moją działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Ironia losu, dzisiaj ja potrzebuję pomocy. Jestem ponownie chory na Zespół Cushinga wywołany złośliwym nowotworem neuroendokrynnym. Po raz pierwszy zachorowałem w 2022 roku. O ile dwa lata temu guza udało się w całości usunąć, ale kosztem III płata płuca prawego, przez co do końca życia będę się zmagał z problemami dotyczącymi układu oddechowego, to tym razem choroba powróciła niespodziewanie i ponownie przyczyną okazał się guz neuroendokrynny. 

Obecnie leczenie jest o wiele trudniejsze, a sama operacja wycięcia najbardziej podejrzanych zmian nowotworowych z 3 października 2024 nie wystarcza, ponieważ szczegółowe badania wykazały, że komórki nowotworowe, choć aktualnie jeszcze nieaktywne, mogły się rozsiać po niemal całym organizmie i w każdej chwili mogą pojawić się kolejne ogniska w dużo poważniejszych dla przeżycia i funkcjonowania organizmu organach! Najnowsze wyniki zarówno TK jak i PET faktycznie potwierdzają, że uaktywniło się zupełnie nowe ognisko.

 Leczenie choroby znacznie się pokomplikowało, a szybki powrót do zdrowia jest obecnie wykluczony i jest niemożliwy bez podjęcia dalszego i profesjonalnego leczenia ukierunkowanego specjalnie na skuteczne wyleczenie z Zespołu Cushinga. Konieczne jest bowiem nie tylko zminimalizowanie objawów, ale też całkowita likwidacja przyczyny choroby. Zespół Cushinga utrudnia mi codzienne funkcjonowanie, a dwa lata temu o mało mnie nie zabił. Dużym problemem są uciążliwe objawy. Zmagam się codziennie z takimi jak rozstępy, podwyższony kortyzol, spadki potasu, a przez co problemy z sercem i ciśnieniem krwi... Choroba spowodowała również anemię, nadal się zmagam z osłabieniem mięśniowym, miewam problemy ze snem oraz problemy psychiczne... Jeszcze do niedawna charakterystycznym objawem choroby było ,,wieczne” pragnienie i picie dużej ilości wody, nawet do 4,5 litra dziennie. Muszę pilnować regularnego przyjmowania leków hormonalnych i nie tylko, a do tego dochodzą jeszcze skutki leczenia pooperacyjnego, które także wpływa na organizm. Niestety obecnie jestem jedynie na etapie leczenia objawów, a nie przyczyny, co jest w zupełności niewystarczające. Samo leczenie objawowe ma już skutki uboczne, co także jest uciążliwe. To wszystko sprawia, że bez podjęcia dalszego i profesjonalnego leczenia ukierunkowanego specjalnie na skuteczne wyleczenie przyczyny Zespołu Cushinga moje życie nigdy nie wróci do normy. Zależy mi na całkowitym wyleczeniu i nie chciałbym do końca życia zmagać się z chorobą... By to osiągnąć, trzeba zlikwidować przyczynę, czyli guza neuroendokrynnego. Niestety leczenie znacznie przekracza mój budżet oraz budżet rodzinny. Dlatego nie mam wyboru jak poprosić o wsparcie w leczeniu i walce o zdrowie.

AKTUALIZACJA:

Po aktualnych badaniach z wakacii 2025 lekarze zmienili wcześniejszą diagnozę – okazało się, że choruję na cykliczny Zespół Cushinga, który jest znacznie rzadszy i trudniejszy w leczeniu. 

Choroba powoduje nawroty objawów w nieregularnych cyklach. Musiałem zrezygnować z aktywności fizycznych, a osłabienie mięśni i spadek kondycji utrudniają mi codzienne funkcjonowanie. Korzystam z programu asystenckiego  finansowanego przez PFRON, by w razie konieczności przy załatwianiu spraw prywatnych, urzędowych lub innych na mieście, pomagał mi asystent. 

Ze względu na mój stan zdrowia praktyki studenckie udało mi się ukończyć z opóźnieniem, ale z bardzo dobrą oceną. Niestety wzrosły koszty leczenia – niektóre badania muszę wykonywać prywatnie, a renta socjalna nie wystarcza na ich pokrycie…

Dlatego Wasze wsparcie nadal jest dla mnie bardzo potrzebne – uzbierane środki ze zbiórki przeznaczę na dalszą diagnostykę, leczenie oraz potencjalne terapie. Z góry dziękuję za każdą pomoc!