Codzienna walka o sprawność i godność

Mam 55 lat i od urodzenia zmagam się z wrodzoną dysplazją stawów biodrowych.

Niestety, w czasach mojego dzieciństwa nie wykonywano operacji bioder, co z biegiem lat doprowadziło do trwałych zmian.

Od 30 lat posiadam orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz rentę inwalidzką (III grupa).

Mimo trudności, przez lata starałam się funkcjonować samodzielnie.

Obecnie stan mojego zdrowia bardzo się pogorszył. Lekarz ortopeda, który mnie prowadzi, uważa, że operacja wiąże się z ogromnym ryzykiem – nie wiadomo, czy przyniesie poprawę, a bardzo możliwe, że konieczna byłaby kolejna, tzw. rewizyjna. Istnieje też obawa, że po zabiegu szpital stanie się moim drugim domem.

Dodatkowo zaczyna się choroba tzw. "końskiego ogona" w kręgosłupie – jeśli nie zostanie zatrzymana, może dojść do paraliżu i utraty kontroli nad zwieraczami. Ratunkiem jest intensywna, regularna rehabilitacja, którą obecnie finansuję prywatnie. Korzystam z masaży powięziowych i suchego igłowania – te zabiegi dają mi realną ulgę i spowalniają pogłębianie się choroby. Niestety, jedna godzinna wizyta kosztuje 200 zł – mogę sobie pozwolić na nie tylko sporadycznie.

Zebrane środki pozwolą mi kontynuować rehabilitację i zadbać o to, by jak najdłużej pozostać samodzielną, uniknąć operacji i – przede wszystkim – nie dopuścić do paraliżu.

Każda pomoc to dla mnie ogromne wsparcie – nie tylko materialne, ale i psychiczne.

Dziękuję z całego serca za dobre myśli i każdą formę wsparcia.