Codzienne życie z ograniczonym widzeniem to dla mnie stałe wyzwanie, które zmienia sposób, w jaki postrzegam świat i organizuję codzienność. Choroba Stargardta, która jest nieuleczalna i nie ma na nią leku, sprawia, że proste dla innych czynności zajmują mi znacznie więcej czasu i wymagają większego wysiłku. Każdego dnia uczę się znajdować siłę w małych sukcesach i starać się zachować niezależność, krok po kroku radząc sobie z codziennymi trudnościami.

Nieostre widzenie sprawia, że poruszanie się w przestrzeni bywa trudne i stresujące. Nawet dobrze znane trasy wymagają pełnej koncentracji, a nowe miejsca potrafią zaskoczyć przeszkodami, których nie widzę od razu. Tłum ludzi, zmieniające się oświetlenie czy niespodziewane przeszkody – każdy krok wymaga planowania i ostrożności. Zdarza się, że drobne potknięcia lub niezauważone przeszkody przypominają mi, jak bardzo widzenie kształtuje codzienne życie i jak wiele wysiłku kosztuje mnie zachowanie bezpieczeństwa i niezależności.

Mimo tych trudności staram się prowadzić aktywne życie – rozwijać zainteresowania, angażować w pracę, cieszyć się chwilami, które przynoszą radość i poczucie sensu. Chcę być niezależna, choć wiem, że czasami potrzebuję wsparcia, by codzienność była łatwiejsza i bezpieczniejsza.

Środki z 1,5% podatku pozwalają mi na zakup sprzętu i technologii, które naprawdę zmieniają moje życie – od powiększalników i lup elektronicznych, po urządzenia wspierające organizację dnia i codzienne funkcjonowanie. Dzięki nim mogę lepiej radzić sobie w pracy, w domu, w kontaktach z innymi, a przede wszystkim zachować poczucie niezależności i własnej wartości.

Każde wsparcie to dla mnie nie tylko realna pomoc, ale także dowód, że nie jestem w tej drodze sama. Daje mi siłę i nadzieję, by stawiać czoła codziennym wyzwaniom, nie poddawać się chorobie i realizować swoje marzenia. Twoje wsparcie naprawdę ma znaczenie – pozwala mi żyć godnie, aktywnie i samodzielnie, krok po kroku odkrywając możliwości, które wciąż są przede mną.